Met dit boek hoop ik de taboe van huiselijk geweld enigszins te verbreken. Ik heb lange tijd gedacht dat problemen alleen aan mezelf lagen. Vanaf 18 jaar ben ik aan de medicatie gezet waarmee ik in 2020 gestopt ben. Nachtmerries uit mijn vroege jeugd werden weer werkelijkheid en ik zie nu pas waarom ik veel dingen heb gedaan, zonder te weten waarom en dat lucht enorm op.Met mijn levensverhaal hoop ik jou te stimuleren om ook een soort dagboek als dat van mij te gaan schrijven. Ik ben lange tijd op de vlucht geweest, heb me lange tijd nergens echt welkom gevoeld. Mijn contacten waren vlot en vluchtig in mijn prive leven. Ik hoop met dit boek een aantal taboes, zoals de dood, te verbreken.Veel plezier met lezen en schrijven straks!