In 'Dood van een therapeut' staat één probleem centraal: waarom krijgt een mens zo weinig vat op zijn eigen levensweg? Noch God met al zijn richtlijnen en beloftes, noch de in zijn plaats gekomen wetenschap met al haar kennis van de materie blijken standvastige antwoorden te kunnen geven voor de zoekende en vaak rusteloze menselijke geest. En dan laten we de fysieke gezondheid nog buiten beschouwing. Er wordt veel beloofd en nog meer verkocht en verhandeld op de markt van hulpverleners. Het aanbod dikt met de dag stevig aan, maar het aards paradijs lijkt niet echt dichterbij te komen.

Dit boek gaat over de menselijke zoektocht naar geluk en innerlijk comfort. In al zijn pogingen tot het creëren van een waardige samenleving stuit de mens op een merkwaardige paradox. Hoe meer hij inzet voor een humanistische levensgemeenschap, hoe meer tegenstellingen en conflicten op zijn weg komen te liggen. Ligt het menselijke geluk wel binnen zijn bereik zolang hij blijft geloven de wereld van dualiteit naar zijn hand te kunnen zetten?

'Dood van een therapeut' is een uitnodiging aan elke mens, en in het bijzonder aan de vrijzinnige gemeenschap om dit zelfonderzoek ook eens vanuit een totaal ander perspectief te benaderen. De centrale vraag is: wat ben ik? Want slechts wie het licht weet te werpen op zichzelf, komt vrij van zijn eigen schaduw.