Carel Quina (1622-1689) was een rijke Amsterdammer, die in 1668 vertrok naar het Heilige Land. Zijn relaas is een van de zeldzame 17de-eeuwse Nederlandstalige pelgrimsverslagen van een reis naar Jeruzalem. Het biedt een unieke blik op het reizen in Quina's tijd.

Quina ondernam de reis zowel vanuit zijn calvinistisch geloof als vanuit zijn humanistische nieuwsgierigheid. Hij reisde niet meer louter als pelgrim, maar ook als 'toerist'. Hij nam souvenirs mee, onder andere een houten maquette van de Heilig Grafkerk, ingelegd met parelmoer en ivoor - tot op heden een uniek museumobject. Met name het feit dat Quina niet de gebruikelijke route nam - via Venetië en dan over zee naar Jaffa - maar over land reisde door het Ottomaanse Rijk, maakt zijn verhaal bijzonder. Quina verkoos de avontuurlijke route door nog grotendeels vijandig gebied boven de gebaande paden over zee.

De bezorgster van dit boek, Ingrid van der Vlis (1970), transcribeerde Quina' spannende reisverslag, waardoor het niet meer alleen voor historici, maar ook voor de geïnteresseerde leek beschikbaar en leesbaar is. Het geeft een beeld van de verhoudingen tussen Oost en West in de tweede helft van de 17de eeuw, een relatie die ook nu wereldwijd in de belangstelling staat.