De hoofdpersoon van deze autobiografische roman arriveert begin februari van het jaar 2003 in Parijs. Het is de bedoeling dat hij, met de hoogste gedrevenheid waartoe hij in staat is, een boek gaat schrijven waarin de beginselen van onze hedendaagse smaak voorgoed onder-mijnd zullen worden. Want die beginselen zijn moordend wanneer een mens verlangt naar de gloed van waarachtige vrijheid en naar begrip van het glorieuze woord 'wasdom'.
Maar...al tijdens zijn eerste nacht in Parijs schiet hij wakker in de zekerheid dat de verwezenlijking van zijn hoge idealen onbegonnen werk is. Hij acht zich daarom, tot zijn grote opluchting, in klap ontslagen van zijn roeping. Er breken vakantiedagen aan in Parijs. Terug onder de mensen raakt hij betrokken bij de levens van een paar Parijzenaars. Dan, op 7 maart, maakt hij zichzelf te schande in een moedwillige woedeuitbarsting. Vanaf die dag begint de ontmanteling van zijn diepste natuur, van zijn hoogmoed. De ontmanteling eindigt op 17 april in de verzengende ervaring bij uitstek, in de ervaring die zonder het woord 'vuur' niet beschreven kan worden.
In zijn zevende roman Doorher vuur laat Dick Schouten met zijn inzet, toon en stijl zien wat een onafhankelijk auteur vermag wanneer hij jaar na jaar in de gelegenheid is om de temperatuur van zijn schrijverschap op te voeren.
DICK SCHOUTEN (1953) publiceerde romans, een verhalenbundel en een proefschrift over de Ingeniumfilosofie van zestiende-eeuwse, onorthodoxe humanisten.