Wekelijks trekken ze er alleen of in groepjes op uit. Deeen legt zijn dikke buik op de stang van zijn lichtgewichtracefiets, de ander zoeft met geschoren benen openorme snelheid over dijken, fietspaden en heuveltjes inde omgeving. Ze hebben één ding gemeen: ze zijn allemaalwielertoeristen en ze willen allemaal de snelstezijn. In hun hoofd rijden ze gemakkelijk met de profsmee. Ze racen uit liefde voor het fietsen en in de hoopsneller te gaan dan anderen. Vooral eerbiedigen ze `deregels; weinig sporten gaan gepaard met zo veel ongeschrevengeboden als het wielrennen.In Draag nooit een gele trui staan de verschillende typeswielrenners beschreven en de regels waaraan zij zichhouden. (Oud-)profs geven tips en vertellen over hunervaringen met wielertoeristen. Het is een onmisbaarboek voor wie graag de weg op gaat en twijfelt over hetscheren van benen of de kleur van de wielersokken. Eenhumoristische inkijk in de wereld van de bloedfanatiekeonbetaalde fietsers.