In de decennia tussen zijn debuut Dubbelspel (1973) en zijn nieuwverschenen De deserteurs (2006), publiceerde Frank Martinus Arion drie romans: Afscheid van de koningin (1975), Nobele wilden (1978) en De laatste vrijheid (1995). Alledrie worden ze gekenmerkt door een sociaal en politiek engagement, dat met de jaren actueel is gebleven. Arion toont zich een gedreven en meeslepend verteller, die zich expliciet uitspreekt tegen zaken als racisme, onderdrukking en globalisering. De vrijheid waarnaar Arion zoekt moet worden veroverd op politiek, economisch, cultureel en persoonlijk gebied. Daarbij schrijft hij altijd spannend en meeslepend: uiteindelijk heeft hij een boodschap, maar de lezer moet ook worden vermaakt.