Van de week sprak een meneer mij aan in het winkelcentrum. 'Mevrouw Stekelenburg, ik wil u een bosje bloemen geven, omdat ik uw man ook nog zo mis.' Tranen bij hem, en bij mij ook, natuurlijk. De bloemen heb ik direct bij Johans steen gebracht.
Op 22 september 2003 overleed Johan Stekelenburg, burgemeester van Tilburg, lid van de Eerste Kamer en voormalig F N V - leider. Na zijn dood begon Heleen Stekelenburg met haar column in Margriet, en meteen al herkenden vele lezeressen zich in haar verhalen; de verhalen van een weduwe die weigert zich eronder te laten krijgen.
Heleen Stekelenburg schrijft niet alleen over de verdrietige aspecten van het weduwschap - haar eerste winter alleen, het missen, de eenzaamheid - maar ook over de lieve reacties en de hulp van de mensen in haar omgeving. Daarnaast haalt ze de mooie herinneringen op die ze aan Johan heeft: de vakanties op de Friese meren, hun spontane huwelijk op Mauritius en het warme contact met zijn tweelingbroer, zoons en kleinkinderen. Zo slaat zij zich een weg door haar verdriet: met drie stappen vooruit en stap terug.
Heleen Stekelenburg is secretaresse van de directeur Bestuurszaken bij de gemeente Den Haag en was columniste voor Margriet. Ze woont in Tilburg.