De Trêveszaal is de trots van het Binnenhof en dat wil wat zeggen, want het hele complex is het aankijken waard en de interieurs zijn niet alleen gevarieerd maar zonder uitzondering imponerend gedecoreerd. De Trêveszaal, vroeger de macht en kracht en moed en eenheid van de toenmalige Nederlanden uitstralend, functioneert nu vooral als onderstreping van het belang van decorum en gezag in de vaderlandse politiek. Daarom is het zo jammer dat de zaal door slechts enkelen ‘in het echt’ kan worden aanschouwd en beleefd. Die begenadigde enkelingen, dat zijn vooral de leden van de ministerraad (met hun directe medewerkers), want zij zijn het die daar vergaderen … is het omdat ze in dit decor zich extra bewust voelen van hun gezag en verantwoordelijkheid? Dit boek laat ‘de gewone burger’ de Trêveszaal aanschouwen en meebeleven, want het is in de eerste plaats een beeldverslag. De camera heeft al het schoons dat in de Trêveszaal te ontdekken is minutieus vastgelegd. Om het beeld heen wordt een verhaal verteld, over de Trêveszaal zelf en over de tachtig jaar durende Nederlandse Opstand tegen de Spaanse overheerser, die de aanleiding was om de ontvangstzalen aan de kant van de Hofvijver aan het eind van de zeventiende eeuw een ‘opknapbeurt’ te geven. Aandacht wordt besteed aan Daniël Marot, de Franse architect en decorateur die zoveel van het uiterlijk en innerlijk van Haagse gebouwen bepaalde, en die van de Trêveszaal een ‘droom van een zaal’ maakte. Tijdens uitstapjes en zijsprongen, van hot naar her, gaat het in de tekst over gebeurtenissen die direct of zijdelings, maar niet per se, met de Trêveszaal te maken hebben. Dit boek is met opzet geen doorwrochte historische studie, die zijn er ‘bij bosjes’. Het is behalve beeldverhaal een luchtig door de tijd springend relaas over stukjes vaderlandse geschiedenis.