Een jonge journaliste en een fotograaf trokken naar Iran om er het leven te ontdekken zoals het is. Iran is immers zoveel meer dan een land vol bebaarde ayatollahs en vrouwen in zwarte chadors. Langs het beroemde traject van De Trans-Iraanse Spoorlijn reizen ze van Teheran in het noorden naar Bandar-Abbas in het zuiden. De treincoupé is als een samenleving in miniatuurvorm.
Onderweg belanden ze midden in de veelbesproken presidentsverkiezingen van juni 2009 en leren een bevolking kennen die snakt naar verandering, openheid en democratie. Want meer dan ooit is Iran een land op de grens van moderniteit en traditie.

Duizend-en-één-dromen geeft een stem aan het Iraanse volk, dat al zo vaak het zwijgen werd opgelegd. Het is een relaas in woord en beeld van de verwachtingen en verzuchtingen van gewone Iraniërs, waar de pers zo zelden over schrijft.