We wandelen een kort rondje door de wijk en als we zwijgend naast elkaar lopen begint Henk te neuriën. Ik vraag hem of hij gelukkig is. 'Zeker,' zegt hij. 'Ik ben gelukkig dat ik deze dag heb gered. Dat ik straks dood mag gaan en dat ik het zelf mag doen. Ik zie hooguit op tegen de emoties van de anderen, maar ik ben nieuwsgierig naar dat wat me te wachten staat.'Hij zegt het met een stralende glimlach. Hij meent het echt en ik kan niet anders dan blij voor hem zijn.Zo beschrijft Dorenda Brinkman de laatste momenten van haar levenspartner Henk Timmermans, die - met de dodelijke alvleesklierkanker onder de leden - zelf de regie bepaalt van zijn finale tegen Magere Hein.Henk was een gewone, bijzondere man, tijdens zijn leven én op weg naar 'nieuwe verten'. Zijn ongewone gedachten openbaarde Henk in een serie e-mails, waarvan Dorenda dit boek samenstelde.