De Nederlandse misdaadauteur Pjotr Vreeswijk debuteerde in 2016 met de actiethriller Masterplan. Het boek werd goed ontvangen en hij won er de ThrillZone Debuutprijs mee. Dwaalspoor is het tweede boek waarin Alex De Klerk de protagonist is. In het dagelijks leven is Pjotr Vreeswijk werkzaam als politieman bij de eenheid Den Haag. Hij maakte vele verre reizen en de indrukken die hij daarbij opdeed en zijn ervaringen als politieman hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan het schrijven van zijn boeken. Alex De Klerk, ex-agent van de Europese antiterreureenheid Operations ontvangt tijdens een oefenmissie in Frans-Guyana een geheimzinnige email en dat is voor hem aanleiding terug te keren naar Brussel. Zijn voormalige chef Jannet Sloand ligt op sterven maar wanneer Alex in het ziekenhuis arriveert, is haar toestand dermate verslechterd dat zij niet meer in staat is Alex een uiterst belangrijke boodschap te geven. Als korte tijd later een goede bekende van Alex bij een brand om het leven komt, zoekt hij contact met computerexpert en vriendin Suzanne Boyle. Ver weg begint een oude goederentrein met een levensgevaarlijke lading aan een lange reis met onbekende bestemming. Moet de wereld vrezen voor een alles verwoestende terroristische aanslag? In een beeldende schrijfstijl construeert Pjotr Vreeswijk een mooi opgebouwd verhaal. Er zijn verschillende perspectieven en lijnen van waaruit het verhaal wordt verteld. Door de snelle wisselingen tussen deze perspectieven en de vele korte hoofdstukken die vaak met een cliffhanger eindigen, is er een enerverende page-turner ontstaan die enorm spannend is en die je maar moeilijk opzij kunt leggen. Bij de jacht op de meedogenloze vijand moeten Alex De Klerk en zijn teamgenoten alle registers opentrekken en dat zorgt voor een boek waarin de actie van de bladzijden afspat. De personages zijn redelijk goed uitgewerkt en van de vele locaties kun je je een goede voorstelling maken. De grote kracht van Dwaalspoor is dat het als een uitermate spannende film aan je voorbij trekt. Je voelt je toeschouwer die over de schouders van de helden meekijkt en daardoor ben je heel nauw bij de actie betrokken. Er is in actiethrillers een duidelijke scheiding tussen goed en kwaad en ook dit gegeven is door Pjotr Vreeswijk goed uitgewerkt. Het verfrissende hierbij is dat hij nauwelijks vervalt in de bekende clichés die vaak zo typerend zijn voor dit soort boeken. Hierdoor onderscheidt hij zich van schrijvers door wie hij zich heeft laten inspireren. In actiethrillers worden steevast de grenzen van de geloofwaardigheid overschreden, hetzij in de constructie van het plot hetzij in de onaantastbaarheid en behendigheid van de helden. Ook hier voert Pjotr Vreeswijk een goede regie. Hij speelt heel kundig met wat op dit vlak acceptabel is en geeft je nergens een ongemakkelijk gevoel. Dwaalspoor is een overtuigende actiethriller die zich met gemak kan meten met andere boeken in dit genre en zich daarin zelfs in positieve zin van onderscheidt. Voor de liefhebbers van boeken die vol zitten met onverschrokken helden, meedogenloze schurken, snelle actie en spanning is Dwaalspoor verplichte kost.

Mijn mening: Dwaalspoor is de tweede actiethriller van Pjotr Vreeswijk met Alex De Klerck in de hoofdrol. Voor zijn debuut, Masterplan, ontving hij de met zeer verdiende ThrillZone debuutprijs. Toen ik verleden jaar kennis maakte met het debuut van Pjotr Vreeswijk, Masterplan, dacht ik dat dit een toevalstreffer was dat het boek zo'n goede actie-thriller was. Niets is minder waar! Pjotr verstaat de kunst van het schrijven als geen ander en zet razendsnelle en spannende achtervolgingsscènes op papier als geen ander. In Dwaalspoor wordt Alex De Klerck opgeroepen met een raar bericht om zo snel mogelijk naar Brussel af te reizen. Eens daar aangekomen blijkt zijn overste stervende te zijn en wordt hij een beetje met een kluitje in het riet weggestuurd. Hier hangt een luchtje aan waar Alex het fijne van wil weten. Dwaalspoor is een onvervalste actiethriller vol terreurdreigingen, achtervolgingen, geheimen, "dwaalsporen"... en ik hoor de dames al denken: oh nee, weer zo'n typisch mannenboek. Niets is minder waar want de auteur hecht evenveel belang aan de mannelijke als de vrouwelijke held in dit verhaal. Dwaalspoor is een waardige opvolger van Masterplan en ik hoop een nieuw avontuur van Alex en zijn team volgend jaar te mogen verwelkomen.

Alex De Klerck werkte vroeger als agent voor de antiterreureenheid OPERATIONS, een geheime Europese dienst. Wanneer Alex na het ontvangen van een mysterieus bericht naar Brussel rijdt, vertrekt er op hetzelfde moment een dieseltrein met onbekende bestemming en lading dertienduizend kilometer verderop. Voor Alex loopt het in Brussel niet zoals gehoopt: zijn oude werkgever keert zich tegen hem en hij wordt geconfronteerd met een brand met dodelijke afloop. Alex voelt zich in het nauw gedreven en in een laatste wanhoopspoging belt hij naar zijn enige overgebleven bondgenoot: computerexpert Suzanne Boyle. Hij vraagt haar het onmogelijke te doen en tegen alle regels in te gaan om zijn bericht te ontcijferen. Maar wat Alex nog niet beseft, is dat het bericht mogelijk de sleutel is van een poort die al het kwaad rechtstreeks binnenlaat in Europa. Ik kan op tijd en stond heel erg genieten van een actiethriller. En dit boek viel geheel binnen die categorie. De cover en de titel prikkelden meteen mijn nieuwsgierigheid en zorgden ervoor dat ik met veel plezier wilde meelezen met de blogtour. De keuze voor een relatief lichte cover qua kleur vind ik verrassend maar boeiend. Vaak verschijnen actiethrillers met donkere kleuren en schaduwen, maar op deze manier kan het dus ook. En naar mijn gevoel ook met succes. Het boek bevat korte hoofdstukken. Ideaal voor een actiethriller omdat je het gevoel krijgt dat er nog meer vaart in het verhaal zit aangezien het enorm vlot leest. Ook de schrijfstijl van de auteur zorgt ervoor dat je als lezer geboeid blijft en elke keer denkt: nog één hoofdstukje dan. In het begin zijn er vooral veel vraagtekens en onduidelijkheden, maar je wordt wel genoeg getriggerd om nieuwsgierig te blijven in plaats van overrompeld te worden. De pure en brute actie in afwisseling met de spanning en geheimen houden de lezer aandachtig. Er zijn redelijk wat personages betrokken bij dit verhaal, maar ik vond het op geen enkel moment ingewikkeld. Er waren uiteraard wel onduidelijkheden in het begin, maar die maken deel uit van de vragen die de lezer zich stelt en worden verduidelijkt naarmate het verhaal vordert. De manier waarop de verhaallijnen van de verschillende personages op het eind in elkaar passen, is meesterlijk om te lezen. Misschien is het verhaal hier en daar net wat te filmisch neergezet en doet het eerder denken aan een typische Amerikaanse film. Toch weerhield mij dat er niet van om van begin tot einde te genieten, mee te leven en vooral op het puntje van mijn stoel te zitten en mee te spelen in de film over Alex. Dwaalspoor is een boeiende actiethriller die de nodige geheimen, actiescènes en emoties bevat om zijn lezer de hele rit bij het verhaal te houden. Een perfect boek voor iedereen die houdt van een meeslepend en bloedstollend boek en eigenlijk ook voor iedereen die kennis wil maken met het genre en dat op een goede manier wil doen.

Remco leest Judith kreeg dit boek als recensie-exemplaar aangeboden en dacht dat het mij wel zou aanspreken. Inderdaad trok de korte inhoud me, dus ik wilde dit boek, van een mij nog onbekende Nederlandse auteur, graag proberen. Als Alex De Klerck tijdens een training in de jungle wordt benaderd door het commandocentrum en in allerijl wordt teruggehaald naar de basis, hoort hij dat zijn oude baas hem weer nodig heeft. Hij krijgt zijn opdracht van haar, maar staat er verder alleen voor, omdat niemand binnen de organisatie te vertrouwen is. Gelukkig kent hij nog personen uit zijn vorige leven die hij kan vertrouwen en samen met hen gaat hij het levensgevaarlijke avontuur aan. Ik zat meteen in het verhaal, in het begin zijn er een aantal lijntjes die later met elkaar in verbinding komen, waardoor het meteen boeiend was en je je afvroeg wat er gaande was. Het verhaal leest lekker weg en zit vol spanning tot aan het einde, waar er nog een leuke twist in zat. En in de epiloog werden de laatste losse eindjes nog aan elkaar geknoopt. Erg leuk ook om in het nawoord te lezen hoe Pjotr zijn schrijfproces in zijn werk gaat, geeft het meteen een persoonlijk tintje. Ik heb trouwens nergens gemerkt dat dit een tweede deel in een reeks is, dus het was prima los te lezen. Wel wil ik zeker het eerste boek met Alex nog gaan lezen en het smaakt ook absoluut naar meer! Dwaalspoor

Een jaar geleden slaagde Pjotr Vreeswijk erin niet enkel naam voor zichzelf te maken als niet onverdienstelijk auteur van Masterplan, hij wist daarentegen het genre actiethriller dusdanig in brede vorm onder de aandacht te brengen dat ook menig vrouwelijke lezer zich positief uitliet over zijn debuut. Niet onterecht, zo is gebleken. Masterplan, voorzien van een bijpassende stoere jas, straalde een dermate dosis testosteron uit dat je als vrouwelijke lezer of er onweerstaanbaar door werd aangetrokken dan wel er doelbewust met een boogje omheen liep. Ook Dwaalspoor treedt hier in de voetsporen van zijn voorganger. Dit keer alleen met het verschil dat de boodschap en de cover een wat meer neutralere verschijning hebben gekregen. Het is twee jaar later als we de inmiddels 42-jarige Alex De Klerck opnieuw treffen, nu tijdens een oefenmissie in Frans-Guyana. Destijds diende de tot Fransman geneutraliseerde Zuid-Afrikaan Alex zijn ontslag in bij de geheime antiterreureenheid OPERATIONS om redenen die in Masterplan te lezen waren. Vreeswijk brengt deze vakkundig nogmaals te berde. Zo ook met een aanstip van diverse andere, voorafgaande gebeurtenissen of door middel van een korte herintroductie van eerder aanwezige personages. Alex bereikt het bericht dat zijn voormalige chef, Jannet Sloand, hem dringend wil spreken en dat dit niet kan wachten en reist in allerijl af naar Brussel. Eenmaal gearriveerd heeft Alex een korte ontmoeting met de PA van Jannet, Natalia, en dat blijft, naar later blijkt, niet zonder gevolgen. Op datzelfde moment vindt in de Iraanse hoofdstad Teheran een bomaanslag plaats die het hotel treft waar agent Lynn Diaz zich bevindt. Alex legt intussen contact met Suzanne Boyle, een fenomeen op computergebied en tevens werkzaam voor de geheime dienst, en roept haar expertise in. Inhoudelijk zit het wel snor met Dwaalspoor. De met zorg uitgebalanceerde hoeveelheid actie en spanning in combinatie met variatie in zowel perspectief als standplaats zorgen voor vaart in het geheel. Er is terdege gelet op de leesbaarheid. Vreeswijk heeft niet alleen een prettige hand van schrijven, de gedegen kennis over hetgeen is opgetekend brengt de geloofwaardigheid ervan tot een dusdanig professioneel niveau dat daar op dat vlak door critici geen speld tussen te krijgen is. Alex De Klerck leent zich er uitstekend voor om uit te groeien tot een memorabel figuur die moeiteloos gecast kan worden voor een volgend deel. En om een nog groter publiek te bereiken zou het de overweging waard kunnen zijn om Suzanne Boyle een eigen stem te geven en haar op deze wijze uit te laten groeien tot een gelijkwaardige hoofdpersoon. De potentie heeft deze potige tante reeds en het zou niet meer dan terecht zijn haar deze bewegingsvrijheid te geven. Met de inbreng van diverse vrouwen aan de zijlijn die allen hun mannetje staan, geeft de auteur zijn tweede pennenvrucht wederom een overtuigende meerwaarde mee. Dwaalspoor schaar ik niet onder de categorie vrouwenthriller om de reden dat het ook niet als vrouwenthriller kan worden bestempeld. Het boek komt echter volledig tot zijn recht als actiethriller en heeft door uitgeverij LetterRijn correct dit predicaat verkregen. Een eventuele opvolger zou weleens heel verrassend uit de hoek kunnen komen als de auteur zich enerzijds bij zijn leest houdt en daarnaast kans ziet een extra portie vrouwelijke input toe te voegen waarmee hij gegarandeerd een nóg groter publiek omver weet te blazen. VrouwenThriller: NEE Waardering: 4**** Diana

In 2016 debuteert Pjotr Vreeswijk als auteur met Masterplan, een boek wat hem, terecht, naast veel lof ook de Thrillzone Debuutprijs opleverde. Met deze erkenning wordt de lat, die door Vreeswijk zelf al hoog is gelegd, nog hoger om met zijn tweede boek daar overheen te gaan. Vaak komt het voor dat een schrijver dan op de automatische piloot gaat in zijn tweede boek bij lange na niet het niveau kan halen. Daar hoeft Pjotr Vreeswijk met zijn tweede boek Dwaalspoor zich geen moment zorgen over te maken. Dwaalspoor is als een sneltrein, die over de pagina heen dendert en de lezer pas rust gunt als de laatste bladzijde is omgeslagen. Vanuit de Arabische wereld krijgt het Westen een waarschuwing voor een aanslag die zijn weerga niet zal kennen en in Siberië komt een oude dieseltrein in beweging via de Trans Siberische spoorlijn richting het westen, waarvan de lading en de bestemming niet bekend zijn. Als Alex de Klerck voor een onheilspellend bericht naar Brussel wordt geroepen, lijkt niets meer hetzelfde in de Europese hoofdstad, als toen hij het verliet als agent van OPERATIONS, de geheime Europese antiterreureenheid. Binnen deze organisatie is alles veranderd en men ziet Alex als een vijand. Tegelijkertijd is Lyann Diaz, een agente van een nogal duistere organisatie in Iran op zoek naar twee vermiste geheime agenten. Het is niet gemakkelijk om in het kort te omschrijven waar dit verhaal over gaat. Het zijn allerlei verschillende verhalen die op ingenieuze wijze aan het einde van het boek bij elkaar komen. Op zich is dat al een prestatie, want het is heel makkelijk om een verhaallijn over het hoofd te zien en dat er een los einde blijft steken in het boek, maar Vreeswijk weet dit heel goed te pareren. Het boek bestaat uit 83 korte hoofdstukken en een epiloog en de actie dendert er doorheen. Daar schuilt ook het gevaar dat door de snelheid de lezer soms de draad zou kwijtraken. Het vereist wel een alerte lezer om de vele actie en wisselingen van personages en delen van de wereld waar dit zich afspeelt te blijven volgen. De beschrijving van de personages in Dwaalspoor zijn beeldend opgeschreven en vaak komt men er niet onderuit om vergelijkingen te treffen met bekende personages. Zo heeft Lyann Diaz overeenkomsten met Lara Croft, maar dat is allerminst storend. Sterker nog, dit is het sterkste personage wat Vreeswijk in zijn verhaal heeft. Zij overvleugelt Alex De Klerck en zo heeft hij, misschien onbewust een tweede hoofdrolspeelster in zijn verhalen gekweekt en de delen waar zij in voorkomt zijn het beste uit het boek. Verwacht geen literaire hoogstandjes in Dwaalspoor en dat is ook totaal de bedoeling niet van Vreeswijk. Hij heeft in navolging op Masterplan een verhaal geschreven die de toets met de buitenlandse schrijvers makkelijk aankan. Dit is een schoolvoorbeeld van hoe men een actiethriller schrijft. Het is geen geheim dat de schrijver is geïnspireerd door schrijvers zoals Robert Ludlum en dat vindt men heel duidelijk terug in de boeken. Als dit het niveau blijft van de toekomstige boeken van de Haagse politieagent dan hoeft hij zeker niet onder te doen voor zijn voorbeelden. Uitgeverij LetterRijn, waar de boeken van Vreeswijk worden uitgegeven heeft met deze schrijver goud in handen en kan de toekomst rooskleurig tegemoetzien. Dat Vreeswijk een blijvertje is, lijkt niet meer dan logisch. Als hij de actie in zijn verhalen weet te beteugelen en niet over de top gaat, lijkt er niets in de weg te staan voor een mooie, kwalitatief goede serie boeken.