De auteurs analyseren nauwgezet de onvermijdelijkheid - in de huidige economie - van de wereldwijde ecologische en sociale roofbouw ten gunste van het steeds rijker groepje van 1% van de wereldbevolking, dat nu al beschikt over 40% van de rijkdom van de planeet.

Eén ding is duidelijk: in dit economische, neoliberale model, is er fundamenteel iets mis. Dit model leidt onvermijdelijk tot wereldwijde crises, en het monetaire, financiële systeem, is er niet op uit op grote schaal aan de behoeften van de mensen te voldoen. Het begunstigt krachtens zijn wezen in voortgaande mate en vrijwel uitsluitend de belangen van de elites, en kan dit niet bereiken zonder uitbuiting van de working class people en het milieu, sociale onrust, corruptie, misleiding van het bewustzijn, criminaliteit, geweld, oorlog, ecocide en inhumane verhoudingen.
En de wereldwijde politiek: zij is het Noorden kwijt, heeft geen fundamentele alternatieven, en is er vooral ook niet naar op zoek. Zij blijft liever als wereldvreemde zombie, star en stug gehoorzamend aan zijn meester het kapitaal, de wereld opzadelen met een neoliberaal gedrocht, dat onherroepelijk alle leven op de planeet in gevaar brengt.

De auteurs maken aannemelijk dat de duivelse inborst van dit economisch gedrocht de geldeconomie is: een economie waarin inkomen verworven wordt door inzet van arbeid en kapitaal in het productieproces. Op grond van deze analyse schetsen zij, als inspiratie voor het noodzakelijk maatschappelijk
debat, de wenselijkheid en de contouren van een economisch alternatief, dat geen geldeconomie is, en waarbij inkomen en consumptie zo op elkaar zijn afgestemd dat het ecosysteem niet blijvend verstoord raakt: het postkapitalisme. Dit einde van de geldeconomie intendeert het einde van het kapitalisme, dat namelijk een geldeconomie is. Het boek somt de grote zegeningen van dit alternatief op, geeft aanwijzingen voor de transitie ernaar toe, en daagt de politiek uit tot een gewetensonderzoek en om haar ware gezicht te laten zien.