Ik ben de derde generatie Indo in Nederland. Door de gebeurtenissen die mijn ouders hebben doorgemaakt, ben ik gevormd. Ik heb leren leven in Nederland, in mijn achterhoofd wetende dat mijn roots ergens anders liggen, in een land dat niet meer bestaat. Mijn leven lang ben ik mensen al aan het vertellen hoe het komt dat ik niet Indonesisch ben, maar Indisch, en dat dat heel iets anders is. Ik wist dat vroeger ook niet. Het was niet belangrijk. Belangrijk was dat wij hardwerkende, aardige personen werden, die het konden redden in het leven, en in Nederland. In dit boek vertelt Yvonne het verhaal van haar familie. Toen ze negen was kreeg ze tot haar verbijstering te horen, dat haar opa niet haar echte opa was. Lang geleden, in het verre thuisland van haar moeder, had haar oma een andere man gehad, bij wie ze twee kinderen had gekregen. Door een samenloop van omstandigheden dachten de geliefden van elkaar, dat de ander overleden was. In dit prachtige verhaal vertelt Yvonne over de grote liefde tussen haar grootouders. En daarmee brengt ze niet alleen een stukje geschiedenis tot leven, tevens geeft ze een helder en persoonlijk inkijkje in het leven van een familie met gemengd bloed.