De houtvester ir. R. Séwandono (1901 – 1963) groeide op in Batavia, studeerde in Wageningen en werkte bij het Boswezen in Nederlands-Indië. Daar pionierde hij in duurzaam bosbeheer. Deel I is een reconstructie van zijn loopbaan in de jaren twintig en dertig aan de hand van berichten uit Indische kranten. Dit is gedaan in de vorm van brieven aan zijn oudste broer, de commissaris van politie R.T. Soetandoko (1887 – 1952). Kern van deel II zijn de nagelaten authentieke brieven van Séwan uit de jaren veertig en vijftig, gericht aan zijn eigen vrouw Else (1923 – 2005). Tezamen geven de beide delen een beeld van de kolonie in de eerste helft van de 20ste eeuw, door de bril van een traditionele Javaanse familie. Ze doen verslag van de worsteling van twee broers en hun oom, de Haagse oogarts Soewarno (1890 - 1974), met enerzijds de onderdrukking van alle Inheemse Indonesiërs en anderzijds de opkomende nationalistische beweging. Bij de selectie van krantenknipsels, interviews en foto’s heeft humor soms de doorslag gegeven. Hiermee blijft iets van de bitterzoete familiegeschiedenis voor het nageslacht bewaard.