Deze bundel bestaat uit twee delen: een deel met verhalen en een deel met beschouwingen over kunst, in het bijzonder literatuur. In lengte variëren de 32 stukken van ruim 1 pagina tot ruim 12 pagina’s, zodat er voor elk tijdsbestek wel een geschikt stuk te vinden is. De verhalen geven een scala aan ervaringen vanuit het perspectief van de ik-figuur -die mogelijk samenvalt met de schrijver- minutieus weer. Nu eens zijn die ervaringen bevreemdend, dan weer wekken ze de lachlust op of stemmen ze tot ontroering. In de beschouwingen over kunst en literatuur gaat het over levens die anderen hebben geleefd, waaronder die als schrijver (Poe), als heteroniem van een schrijver (Pessoa), als alter ego van een schrijver (Stoner), of de psycholoog als schrijver (Kouwer). Ook geeft de auteur antwoord op de prangende vraag waarom Willem Frederik Hermans niet zijn lievelingsschrijver is geworden. Dan is er het dagelijks terugkerend beeld van de levens van vluchtelingen uit gebieden met andere gewoonten, opvattingen en levenswijsheden en die het andere, betere leven dat men zich hier in het westen wenst, lijken te bedreigen.