Voorwoord1 Eerste bewoners in een veranderend landschap (1000 – 1517)2 Wording van een vissersdorp (1517 – 1644)3 Opkomst: Labberdaan als de nieuwe haring (1644 – 1713)4 Bloeitijd: Kabeljauw op de vrijdagse tafel (1713 – 1780)5 Verval: Patriotten en Oranjegezinden (1780 – 1813)6 Het einde: De eeuw van Kwak (1813 – 1901)7 Dorp met een botter (1901 -1945)BijlagenVerantwoording van gebruikte illustratiesBronnenNotenIn dit geschiedenisverhaal over het vissersdorp Zwar¬tewaal zien we hoe Zwarte¬waal vanaf 1517 een dorp van vissers werd en daarna transformeerde naar een dorp van Noordzeevissers.Vier eeuwen was Zwartewaal een dorp van vissers, die met hun botschuiten, hoekers en gaffelaars of met hun sloepen de Noordzee opvoeren, tot aan IJsland toe. Het was een hard bestaan. Het verhaal van de Zwartewaalse visser speelt zich af tegen een decor van in het oog springende ontwikkelingen uit de Nederlandse (maritieme) historie. De vissers stonden oog in oog met de Duinkerker kapers, ze waren slachtoffer van de zee- en landoorlogen die de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden uitvocht met Engeland en Frankrijk. In bezet Holland liepen ze de Fransen tegen het lijf en ervoeren ze de naweeën van de Tiendaagse Veldtocht tegen de Belgen. Het verhaal van de Zwartewaalse vissers kent vooral episodes over scheepsrampen, geldinzamelingen, smokkel, gevangenissen en overbevissing. Het is het verhaal van een arm vissersdorp dat telkens weer opkrabbelde.Een arm Zeedorpken: Een boek over de geschiedenis van Zwartewaal. Het verhaal over vissers die de Noordzee opvoeren, tot aan IJsland toe, die oog in oog stonden met kapers, die crepeerden in Engelse gevangenissen, die na weer een scheepsramp rondgingen met de bedelnap. Maar het arme Zeedorpken krabbelde telkens op. Totdat stoomschepen een einde maakten aan het vissen met de twaalf kilometer lange vislijnen.