Op 15 maart 2012 overleed mijn vrouw Wilma. Zij werd slechts vijftig jaar.

Met deze sobere woorden begint Rob Schoon zijn boekje Een Beeld van Liefde.

April 2006 wordt bij Wilma voor het eerst kanker ontdekt. Na zeven maanden van zeer intensieve behandelingen was 'alles' achter de rug. Er volgden vijf jaren waarin Rob en Wilma hun droomvakanties
konden verwezenlijken.

En dan is het 2011. Het leven lijkt weer normaal. Het zou een 'feestjaar' moeten worden.

Rob houdt een weblog bij waarin hij de emoties en spanningen en al het gedoe in het ziekenhuis beschrijft. De blog is vrijwel onverkort overgenomen.

In het tweede deel treft u gedichten van Rob aan. Dit was zijn therapie om zijn emoties van zich af te schrijven. Deze gedichten zijn bespiegelingen, waarbij hij zijn gevoelens in woorden heeft gesponnen.

Een afgerond verhaal is het niet geworden. Het zijn slechts flarden, gedachten, geschiedenis. De liefde die Rob voor zijn vrouw heeft gevoeld en het gemis na haar overlijden valt niet in woorden uit te drukken.

Het is slechts stamelen.