Marja Vuijsje en haar broer worden uiteengedreven voor Israel/Palestina, maar weigeren elkaar los te laten. Een ontroerende, intieme reflectie op familie, Joods-zijn en de wereld na 7 oktober.

Wim is de broer van Marja Vuijsje en als kind haar grote voorbeeld. In 1962 – hij was 19, zij 7 – vertrok hij voorgoed naar Israël. Jarenlang spraken ze elkaar zelden. Nu ze allebei op leeftijd zijn bellen ze vaak. Er is veel dat niet gezegd kan worden, over ‘de Palestijnse kwestie’ zijn ze het hartgrondig oneens, over zijn jeugd in Nederland en zijn leven in Israël blijft hij zwijgzaam. 'Ik kijk nooit terug' is zijn credo. Terwijlin Jeruzalem regelmatig het luchtalarm afgaat, bestaan hun telefoontjes grotendeels uit samen zingen. Via Elvis Presley, liedjes uit The Wizard of Oz en ‘Ave Maria’ opent zich soms toch een gesprek. Een broer in Jeruzalem is een sterke, doordachte en ontroerende reflectie op familie, oorlog, de gruwelijke reactie van Israël op ‘7 oktober’ en hoe je daar als min of meer Joodse Nederlander toe te verhouden.