"'De manier waarop een psychiatrische patiënt zijn ziekte accepteert of afwijst, hoe hij deze interpreteert en zelfs aan de meest absurde vorm een betekenis toekent – dit alles is een essentiële dimensie van een psychiatrische ziekte.' (Michel Foucault, 1975)

Rehabilitatie probeert antwoorden te geven op een aantal fundamentele vragen in de psychiatrie: Hoe moet de zorg voor patiënten die langdurig afhankelijk zijn van zorg eruit zien, hoe kunnen we het accent verleggen van ziek-zijn naar herstelmogelijkheden, hoe vergroten we de verantwoordelijkheid van de maatschappij en haar burgers voor chronisch psychiatrische patiënten, en wat betekent dat voor de aard van de deskundigheid van de hulpverleners en verpleegkundigen in de geestelijke gezondheidszorg?
Een brug slaan: rehabilitatie in de praktijk weerspiegelt het huidige rehabilitatie-denken.
Aan de orde komen zowel de individuele rehabilitatiebenadering als de milieugerichte benadering. Voorts wordt een tweetal recente onderzoeken naar rehabilitatie gepresenteerd en is er speciale aandacht voor de relatie tussen verpleegkunde en rehabilitatie. Duidelijk wordt dat er een brug is te slaan tussen de patiënt als patiënt en zijn burgerschap, tussen de deskundige als professional en als medemens en tussen de burger als individualist en lid van een gemeenschap."