In het onweerstaanbaar uitdijende en vooral absurde universum van de verschillende Donjon-reeksen - zoals daar nu zijn: Ochtendgloren, Avondschemer, Zenit, Monstersis in deze reeks, Donjon Parade, de aandacht gericht op de lotgevallen van de eend Herbert en Marvin de draak, op de avonturen die ze beleven in de periode tussen Zenit 1 en 2.
Bij deze gelegenheid wordt een tip opgelicht van enkele sluiers die de ziel, de ware aard, van de Donjon blootleggen. Bijvoorbeeld met betrekking tot het personeelsbeleid:
'Een Donjon moet een ziel hebben en de ziel van de Donjon ben ik.'
'En uw werknemers?'
'Ik stimuleer ze door korte aanmoedigende boodschappen of instructies, die ik schrijf op kleine, zelfklevende papiertjes.'
'Wachter, ik kan niet lezen wat er op mijn sticker staat.'
'Degenen die niet kunnen lezen, krijgen tatoeages van pictogrammen, zodat ze weten wat ze op de verschillende dagdelen moeten doen. Onze vriend Zongo is daar een mooi voorbeeld van... Zongo!'
'Op het eerste zicht wijst alles natuurlijk richting hero he fantasy, maar de absurde humor, de aanwezigheid van een heerlijk na e anti-held, de frisse geslaagde tekenstijl en het parodi nde dat door de kaders heen sluipt, maken van Donjon een unieke, originele reeks. Het Donjon-universum geeft Sfar en Trondheim bovendien een uitstekend excuus heerlijke non-conformistische onzin op de wereld af te sturen. Lichtvoetigheid op een intelligente manier aan de man gebrach; weinig auteurs zijn erin geslaagd dat voor mekaar te krijgen, velen zullen het hun benijden.' Geert de Weyer in De Morgen