Een dringend appel

John van der bent doet allereerst een uiterst dringend appel op filantropen en regeringsleiders om het "Afrika-probleem" op te lossen en hij geeft aan hoe dat kan. De bootvluchtelingen hebben grosso modo in Europa geen kans. Hij lanceert een masterplan dat de Sahara-woestijn laat bloeien als een roos, zodat daar een overvloed aan gewassen kan groeien, er visrijke rivieren ontstaan, opdat de tropische zone zal opleven in een schitterende biotoop. Er zal in alle opzichten voldoende zijn van alles, waarna de mens aan een spirituele opbloei kan gaan werken.

Een duistere illusie
Er wordt geconstateerd dat wij mensen "dramatisch tekort schieten in de omgang met de bovennatuurlijkheid". De vaak zwak bewuste mens zou gerevitaliseerd moeten worden, door de beleving van een spiritualiteit, die men immanent heeft, vaak zonder het te weten. Velen ontkennen de theïstische en volmaakte, van de wereld afgewende, "Enige God", die niet de menselijke schepper is. Dat was echter de afvallige pantheïstische "Anti-God", die de wereld het begeerlijke voorhoudt, niet het goede, zodat de mensheid in illusie verschraalt. Die duistere wereldgang eindigt bij de aardse apocalyps, waarna het stralende eeuwigheidsvisioen wacht. De "Enige God" straft niet; de mens bepaalt en ondergaat zelf zijn eigen strafmaat in één of meerdere levens, tenzij men zich verzoent met de volmaakte hemelse kracht. Maar allen zijn tenslotte gered en niet één gaat verloren.