Brunhilde Pomsel is de laatst overlevende getuige van het centrum van de macht in nazi-Duitsland. Tussen 1942 en 1945 was ze er zelf onderdeel van en werkte ze voor een van de grootste oorlogsmisdadigers ooit: Joseph Goebbels. Het boek Een Duits leven, gebaseerd op de gelijknamige documentaire, raakt ons recht in het hart. Pomsel (105) vertelt zonder terughoudendheid over de oorlogsjaren. Daarbij legt ze de schuldvraag over de gruweldaden van de nazi's niet alleen bij anderen, maar ook bij zichzelf. Halverwege de documentaire en het boek stelt de auteur ons een hoogst actuele vraag: wat is onze verantwoordelijkheid in deze politiek turbulente tijd? En hoe groot is de kans dat de geschiedenis zich herhaalt, als we ons daar niet bewust van worden? Wat zou jij gedaan hebben?