Tegenwoordig is men op zoek naar nieuwe vormen van religiositeit om richting te geven aan het geseculariseerde denken of als basis voor zingevingsvragen. Men denkt daarbij de moderne theologie niet meer nodig te hebben. Dit boek plaatst de moderne theologie opnieuw in het verband van haar eigen traditie.

In zes hoofdstukken komen achtereenvolgens aan de orde: de filosofische basis van de moderne theologie (Kant, Schleiermacher e.a.) en het begin van de moderne theologie in Nederland (Scholten en Opzoomer); het rechts-modernisme (Roessingh) waarin de moderne theologie wordt gewijzigd en voortgezet; de ethische theologie (Gunning, Chantepie de la Saussaye), die bemiddelde tussen moderne opvattingen en traditioneel gedachtegoed; de theologie van Gerardus van der Leeuw als voortzetting en verruiming van de ethische theologie; de theologie van Barth, Miskotte en Noordmans waarin de moderne theologie radicale kritiek ontvangt en ten slotte het postmoderne denken van Wittgenstein, Levinas en Derrida e.a. waarin ofwel de kritiek wordt overgenomen ofwel weerlegd.