Pearl Buck schreef over de levens van gewone Chinezen in De goede aarde, een wereldwijde bestseller in 1931 die bijdroeg aan haar bekroning voor de Nobelprijs voor Literatuur. Als eerste voorzag ze dat China in de toekomst een wereldmacht zou worden. De opkomst van de Chinese revolutie maakte ze als tiener mee, en in de daaropvolgende strijd ontsnapte ze ternauwernood aan de dood.
Buck groeide op in een imperialistisch China dat al eeuwen niet veranderd was. Haar ouders waren Amerikaanse missionarissen, maar haar eerste taal was Chinees en al haar vrienden waren kinderen van Chinese boeren. Ze veronderstelde tot ze acht was zelfs dat ze Chinees was, tot de Bokseropstand haar familie dwong tot vluchten. Watersnood, hongersnood, misdaad en oorlog vormden de achtergrond van haar leven in China.
Hilary Spurling beschrijft in Een familie van geesten het harde familieleven, de traumatiserende ontwrichting en de revolutionaire beroering die de vindingrijke en voorspellende fantasie van Buck hebben vormgegeven.