Als hun moeder, Parkinsonpatiënt, noodgedwongen in een verpleeghuis belandt, hebben haar dochters geen idee wat hun allemaal te wachten staat. De toekomst wordt echter met vertrouwen tegemoet gezien, want ze krijgt een ruim appartement op de begane grond, met zowaar nog een tuintje erbij!Wie had dat ooit gedacht?Maar er wordt te vroeg gejuicht, want al snel blijkt dat de zorg in grote mate tekortschiet. Wat eerst nog incidenten lijken, blijkt na enige tijd de normale gang van zaken te zijn in het verpleeghuis. Haar kamer vervuilt en kleding raakt voortdurend zoek of wordt niet gewassen. Tot haar dood stapelt zich misser op misser, en zelfs na haar dood faalt de zorg.Een glaasje rosé bij het ontbijt is het relaas van vijf jaar inadequate zorg in een verpleeghuis. Loes Niesing, de oudste dochter, vond het belangrijk om haar bevindingen op schrift te stellen, omdat ze vermoedt dat haar verhaal geen uitzondering is.Beroepsmatig of in de privésfeer - bijna iedereen in Nederland krijgt vroeg of laat te maken met ouderenzorg. Laat dit boek een voorbeeld zijn van hoe het niet moet, en de inspiratie bieden om het beter te doen.