Duk dacht dat hij een normale jongen was, met een normale familie. Hij dacht ook dat hij een goede leerling was op het roemruchte Rubicon Gymnasium. Totdat zijn vader hem op zijn zestiende een jaar van school haalde, om hem te onderrichten in de literatuur: want lezen is 'de kunst' van het leven.
In die tijd verliet ook zijn moeder Arretje (voorgoed) het ouderlijk huis - en ging er boven wonen, in een penthouse dat door God was gewezen. Toen bleek dat hij t een normale jongen was: uit argwaan luisterde hij het geheim Familieberaad af, hoorde Duk hoe zijn ooms en tantes wilden reageren op de door zijn grootvader opgelegde familiestrategie. Toen hij daarna ontdekte door wie de werkster werd betaald, besloot hij op onderzoek te gaan. Zo kwam hij met zijn oudste tante terecht in een motel - en daar al bleek zijn aanleg: voor het Familiegevoel van de 'kunst' van het leven.
In twee maanden werd duidelijk waarom hij niet meer naar school terug hoefde.
Rinus Ferdinandusse (1931) schreef onder meer: Neem er eentje van mij (caf otities 1964), Naakt over de schutting (1966, verfilmd door Frans Weisz, 1973), Zij droeg die nacht een paars corset (1967), De brede rug van de Nederlandse maagd (1968), En het hoofd werd op tafel gezet (1970), De bloedkoralen van de bastaard (1971), De haren van de vos (1983), Gedachten op dinsdag (1991), Als sterren naar de hemel gaan (2004).