Valerie is zeven als blijkt dat ze nierkanker heeft. Er volgt een spoedopname in het ziekenhuis. Een van haar nieren wordt operatief verwijderd. Ze wordt bestraald. Tien maanden lang krijgt ze chemotherapie. Achttien jaar later kijkt Valerie terug op haar tijd als kankerpatiënt. Door de ogen van het kind van toen zien we de ondraaglijke taak van haar moeder om de haren van haar toch al kalende hoofd te knippen. De onmacht van haar vader. De ontelbare, pijnlijke prikken in haar hand. De misselijkheid. De afgedragen petjes. Het pesten op het schoolplein. Maar Een kikker in mijn buik gaat ook over de jaren daarna, over de angst voor terugkeer van de tumor, de mogelijke nawerkingen van de chemo en bestraling, over de problemen waar Valerie in haar puberteit tegenaan loopt. Een kikker in mijn buik is het hartverscheurende, verrassend geestige en altijd hoopvolle relaas van een kind met kanker. Bovendien laat het zich lezen als een inspirerend eerbetoon aan de indrukwekkende wijze waarop Valerie als jonge vrouw haar leven weer op de rails krijgt. Valerie Strategier (1984) studeerde culturele antropologie in Amsterdam. Een kikker in mijn buik is haar debuut. Valerie schenkt de volledige opbrengst van haar boek aan Stichting KiKa en de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker. In één woord: fenomenaal. Een prachtig autobiografisch verhaal, dat ver uitstijgt boven de gebruikelijke egodocumenten. Strategier is in staat gebleken heel zuiver en geloofwaardig te verwoorden wat ze heeft beleefd en doorleefd. Een geboren schrijfster. Jeroen Terlingen, auteur van Handboek voor overlevers. Een gids voor mensen die vooruitkijken na kanker.