Remco Campert, de virtuoos terloopse dichter, werd met zijnvroege proza het icoon van de feestende, drinkende, vrijende enin het Vondelpark slenterende jongeren. Kenbaar is hij niet zomaar,hij is de man die je ziet van opzij, nooit helemaal. De toeschouwer,met zijn pen aan ieder knipperend ogenblik. Zijnpoëzie is even betrokken als verlangend, zijn proza broos enmonter, zijn columns altijd actueel en geestig.
Mirjam van Hengel sprak gedurende twee jaar wekelijks metRemco Campert en kreeg inzage in al zijn papieren. Een knipperendogenblik is een portret van het leven en werk van de geliefdeschrijver bij wie altijd te lezen is wat er op zijn pad terechtkwam:de geschiedenis van zijn vader en de oorlog, de theaterwereldvan zijn moeder, de dichtersbeweging in de jaren vijftig,de ontploffende vrijheid van de jaren zestig, de grenzeloosheidvan de jaren zeventig, de uitbundige optredens in de latere jaren.En altijd is hij zelf aanwezig in zijn gedichten en verhalen, vaakmet humor en altijd met veel gevoel. Het is Campert ten voetenuit die recent dichtte: 'Liever geen biografie / waarin al deze gevoelens worden gemist'.