Op 19 mei 2006 staat de 35-jarige Yildiz Venekamp onder de douche en ontdekt ze een knobbeltje in haar borst. Borstkanker. Sinds drie weken heeft ze een nieuwe vriend en is ze verschrikkelijk verliefd. Ze wil geen kanker hebben, ze wil zorgeloos genieten van haar leven en nieuwe liefde. Het voelt onwerkelijk: binnen een week blijkt het te gaan om een behoorlijk kwaadaardige tumor en wordt duidelijk dat haar borst moet worden geamputeerd. Omdat het een hormoongevoelige tumor is, moet ze beslissen of ze bevruchte eitjes wil laten invriezen, want een chemokuur zal alles kapot maken. Opeens staan Yildiz en haar kersverse vriendje voor een ingrijpende keuze. Yildiz ondergaat alles met een tomeloze energie tot het volgende drama haar te wachten staat.