De wetgever is voornemens om de Wet tegemoetkomingschade bij rampen (Wts) uit te breiden naar onverzekerbarepersonenschade. De Wts is een vangnetregeling: voor gedupeerdenkomt hij pas in beeld als laatste regeling die opvangbiedt voor hun schade. Personenschade die ontstaat door rampenwordt eerst en vooral opgevangen buiten de Wts. Voor eengedeelte van de schade hebben gedupeerden niet de mogelijkheidom die onder een verzekering te brengen of om langs eenandere weg een tegemoetkoming te verkrijgen. Dit betreft deimmateriële schade, (een deel van) omzet- en inkomensverliesbij arbeidsongeschiktheid, het verlies van zelfredzaamheid enbijzondere kosten (zoals studiekosten), verzorgingskosten dienaasten maken en het verlies van levensonderhouden uitvaartkostenvan de nabestaanden bij overlijden. Dat is grosso modo hetdeel van de rampschade waarmee bij een eventuele uitbreidingvan de Wts naar onverzekerbare personenschade dient te wordengerekend. Deze studie geeft aan welke regeling het meestgeschikt is om te bepalen wie een tegemoetkoming toekomt,voor welke delen van de onverzekerbare personenschade én hoedie personenschade in een geldbedrag kan worden uitgedrukt.In dit boek worden verschillende modellen voor zo’n regelinggepresenteerd waarbij de voor- en nadelen worden aangegeven,afgewogen aan de hand van een aantal belangen, namelijk hetbelang van rechtszekerheid, het belang van het beperkt houdenvan de uitvoeringslast, het belang van maatwerk en het belangvan flexibiliteit.