bestel bij uitgever

Vergiftiging, mishandeling, belediging, echtscheiding. Daarover gaat Een schrijfster in het Huis van Arrest van jurist en journalist Henriette van Wermeskerken.

Johanna van Woude (1853 – 1904), schrijfster en journaliste, zag de liefde als leidraad voor haar leven en werk. Ze zat eind 1895 ruim drie weken gevangen in het Huis van Arrest in de Tuchthuisstraat in Haarlem omdat zij werd verdacht van poging tot vergiftiging van haar man. Johanna van Woude was in haar tijd zeer bekend, niet alleen door haar romans maar vooral als hoofdredactrice van De Hollandsche Lelie, een tijdschrift voor ‘jonge dames’. Het blad is de voorloper van de Viva. Toen ze uit het Huis van Arrest werd vrijgelaten voerden zij en haar man langdurige en pijnlijke procedures om tot een scheiding te komen. Een schrijfster in het Huis van Arrest beschrijft haar periode in gevangenschap en de moeizame strijd daarna tussen de voormalige geliefden. Het bevat ook achtergrondinformatie over het huis van bewaring en de rechtbank in Haarlem, toen en nu.

Een schrijfster in het Huis van Arrest gaat vooral over gevangenschap en een moeizame scheiding. Dat was het trieste lot van Johanna van Woude, want eigenlijk zag zij het huwelijk als de ware bestemming voor vrouwen. Een huwelijk gebaseerd op liefde, wel te verstaan. Ook de noodzaak van goede manieren baseerde zij op liefde, zo blijkt uit de inleiding bij haar etiquetteboek Vormen. Handboek voor dames.

De biografie van Johanna van Woude is nummer 79 in de reeks Haarlemse Miniaturen. De auteur is een ver familielid van Johanna van Woude. Voor haar onderzoek bestudeerde ze uitgebreid de archieven van de rechtbank Haarlem, ondergebracht bij het Noord-Hollands Archief.