Onder de vaste rubriek met als titel Eenvleugje nostalgie ontstond in 2008 een reeks overbrouwerijen die soms al tientallen jarengeleden gestopt waren met brouwen, maarwaarvan de gebouwen, of delen ervan, nogsteeds aanwezig zijn in het straatbeeld.Honderd jaar geleden telde ons land nogmeer dan 3300 brouwerijen. In 2008 moetenwe het stellen met een goede 120. Letterlijkenkele duizenden bierproducenten moestenin een eeuw tijd dus de handdoek in dering gooien, om de meest uiteenlopenderedenen. Van het merendeel van dezeverdwenen brouwerijen is niets meerovergebleven. Het enige bewijs dat ze ooitbestaan hebben, is de vermelding vanhun naam in de oude jaarboeken van deBelgische brouwindustrie of de aanwezigheidvan een oude fles, een dito glas, etiket, viltjeof ander bierattribuut in de collectie van eenverwoede verzamelaar.Het architecturale erfgoed – gebouwen eninstallaties – is in de meeste gevallen echteronherroepelijk tegen de grond gegaan.Gelukkig zijn er ook nog uitzonderingen. Afen toe botsen we tijdens onze hedendaagseomzwervingen door bierland België nog opeen gebouw dat duidelijk ooit een brouwerijwas.In dit boek gaan we enkele van dezeverdwenen brouwerijen, waarvan degebouwen het – voorlopig nog – overleefdhebben, opnieuw in herinnering brengen.Niet om het uitgebreid te hebben over hungeschiedenis – die is dikwijls in de mistder tijden verdwenen en bij gebrek aanarchiefmateriaal moeilijk te reconstrueren.Wel om met een vleugje nostalgie even wegte mijmeren naar bieren en brouwerijen diedefinitief tot het verleden van ons Belgischbrouwpatrimonium behoren. Casimir Elsen