Toen Christine Béhain de Beweging ATD Vierde Wereld leerde kennen, voelde dat voor haar als thuiskomen. Om fulltime medewerker te kunnen worden, moest ze eerst gedurende een jaar drie vormingsweekenden volgen. Tijdens dat jaar heeft ze filosofie gestudeerd. In diezelfde tijd stelde een vriendin haar voor stil te staan bij haar levenskeuze door een week in een klooster door te brengen. Dat werd een innerlijke confrontatie tussen haar leed, haar zelfbeeld en haar spiegelbeeld. Door zich aan te sluiten bij het 'volontariaat' van ATD Vierde Wereld, heeft ze een nog indringender spiegel ontdekt: de spiegel van de armste mensen. Haar eigen zoektocht naar samenhang verenigde zich met wat ze van hen en hun leven leerde.
Tien jaar later wilde ze weer stilstaan bij alles wat ze had geleerd in haar leven en dat in de Vierde Wereld. Een dialoog op de manier van Socrates leek haar de meest geschikte manier. Beeld en Spiegelbeeld zijn Alice en mevrouw Socratine geworden. Ze nodigen u uit om samen met hen te wandelen. De schrijfster hoopt dat de lezer daardoor ook iets van zichzelf kan ontdekken.
Christine Béhains boek leest als een plezierige tocht naar motieven en vragen en biedt interessante gezichtspunten en ontdekkingen. Een eerlijke en uiterst leesbare bespiegeling van een bewogen mens.