In 1944-1945 was Nico Pols gevangene nummer 20376 in Buchenwald. Door op de kritieke momenten de juiste beslissingen te nemen, door hulp van zijn lotgenoten en met een flinke dosis geluk, overleefde hij deze hel op aarde. Dit is het verhaal van een man die de overtuiging had dat hij zou overleven. Op zijn dodenmars van Buchenwald naar Dachau nam hij een tas vol brieven, documenten en een souvenir van de beroemde Goethe-boom met zich mee. Deze mochten niet verloren gaan! Enkele dagen na zijn ontsnapping en de daarop volgende bevrijding werd hij burgemeester van een klein Duits dorpje, Süssenbach bij Regensburg. 'Ik ben een zondagskind' was één van zijn gevleugelde uitspraken. Het verhaal, dat hij in 1985 opschreef, werd aangevuld met zo'n 100 foto's en tal van getuigenissen. Het boek geeft een goed beeld van de omstandigheden waaronder dit wonderbaarlijke verhaal zich afspeelde. Een bijzonder verslag van een bijzondere man.