Eva probeert zich staande te houden in haar moeizame relatie met Olaf. Ze zitten vaak op verschillende golflengte en kunnen zich bijna niet voorstellen dat de ander de meest vanzelfsprekende dingen niet ziet. Hoop op de passie van weleer eindigt met regelmaat in desillusie en kost alleen maar energie. Het bestaan is al on-dienstwillig genoeg, vindt Olaf; een vriendin die te weinig voor hem zorgt en nauwelijks van seks lijkt te houden. Op een dag ontdekt Eva dat Olafs jasje vol bloedvlekken zit. Hij doet daar wat vaag over, maar het is het begin van een totale verandering in hun beider leven. Eva voelt hun relatie steeds meer uit haar handen glippen. Dan komt ze achter het geheim van een verloren gegane liefde en haar vriendin Lola laat het er niet bij zitten. Zij grijpt de gelegenheid aan om haar eigen levensfilosofieën op Eva los te laten. Gaandeweg komt alles in beweging.
Doordat het verhaal vanuit het perspectief van zowel Eva als Olaf wordt beschreven, word je meegesleept in het steeds verder uiteenvallen van iets wat eens voor altijd leek. Soepel en elegant geschreven, vol kwinkslagen en uitermate herkenbaar.