Het zijn geen echte memoires, het is geen autobiografie. Het boek is in 1959 voor het eerst verschenen als een heilsboodschap met autobiografische elementen. Zoals Wilhelmina (1880-1962) in haar voorwoord schrijft, is haar leven 'Door God geleid'. Uiteraard is er aandacht voor verhalen uit haar jeugd, over haar huwelijk, haar echtgenoot (en diens bekering tot de universele God) en haar vijftigjarige regeerperiode (van 1898-1948), maar alles wordt bezien vanuit de 'wil om Christus te dienen'. Deze ongewijzigde elfde druk is geïllustreerd met in zwartwit afgedrukte tekeningen/schilderijen van Wilhelmina zelf en foto's van haar en onder meer haar moeder Emma, haar man Hendrik en haar dochter Juliana.