Een beginnende schrijver en zijn vrouw zijn in blijde verwachting van hun eerste kind. Als blijkt dat het jongetje het syndroom van Down heeft stort hun wereld in. De vader koestert nog de hoop dat het kind zal sterven aan een hartkwaal, maar het lot bepaalt anders. Sterker nog, omdat de moeder een drukke baan heeft is hij gedwongen het leeuwendeel van de zorg voor het kind op zich te nemen.Naarmate de jaren verstrijken ontstaat er een hechte band tussen de vader en de opgroeiende zoon. Door zich onder te dompelen in de belevingswereld van een kind met syndroom van Down krijgt de vader vreemd genoeg toenemend inzicht in zijn eigen doen en laten. Iets wat zijn schrijverschap uiteindelijk alleen maar ten goede komt.In hartverscheurend openhartige bewoordingen schetst Cristovão Tezza de wereld van het syndroom van Down, de daarbij behorende schaamte en de moeizame weg naar volledige acceptatie.'