Alweer dook het eerste in het water van uit vierkante buitenbad. Een rimpelloos oppervlak. Een vrouw kwam in het bad en zei: ‘is dit lekker of is dit lekker.’ Het was het tijdperk van afsluiten, de eeuwige zomers waren voorbij. Nu restte alleen nog de sombere herfst met binnen zwemmen. We moesten weer een jaar wachten. Ondertussen trok ik mijn baantjes wetende dat zo dadelijk de kinderen kwamen en dan was het afgelopen. Dan was de magie voorbij. De magie van een zwembad helemaal alleen voor jou. Waar je naar hartenlust kon zwemmen. Ik had genoeg meegemaakt in het leven. Ik was zelfs gepromoveerd. Nu was ik weer thuis. In de Hateboer. Mijn zwembad. Mijn oase van rust. Plek van veiligheid.