De bestuursrechter wordt de laatste jaren steeds vaker geconfronteerd met geschillen over de verdeling van zogeheten 'schaarse publieke rechten'. Schaarse publieke rechten zijn vergunningen, subsidies en andere publiekrechtelijke rechten waarvan de beschikbaarheid is beperkt door middel van een 'plafond' en waarnaar de vraag groter is dan het aanbod. Schaarse publieke rechten komen op uiteenlopende terreinen van het bestuursrecht voor. Enkele bekende voorbeelden van schaarse publieke rechten zijn: frequentievergunningen, kansspelvergunningen, concessies voor openbaar vervoer, NWOsubsidies en cultuursubsidies. De verdeling van schaarse publieke rechten op de verschillende bijzondere terreinen van het bestuursrecht roept vanuit het perspectief van het algemeen bestuursrecht gemeenschappelijke vragen op. In deze studie staat een van deze gemeenschappelijke vragen centraal: de vraag of het bestuursprocesrecht van de Awb voldoende is toegesneden op de verdeling van schaarse publieke rechten. Het onderzoek heeft een praktische insteek en is vooral gericht op het identificeren van mogelijke knelpunten in de rechtsbescherming en het formuleren van oplossingen daarvoor. Uit het onderzoek zijn vijf knelpunten naar voren gekomen: ketenbesluitvorming, de noodzaak om meerdere besluiten aan te vechten, de geringe controleerbaarheid van de uitkomsten van het verdeelproces, de beperkte mogelijkheden tot materieel rechtsherstel en de beperkte mogelijkheden tot schadevergoeding. In deze studie worden deze knelpunten beschreven en geanalyseerd en worden enkele oplossingsrichtingen verkend. Waar nuttig en mogelijk is daarbij de vergelijking getrokken met het aanbestedingsrecht.