Het huidige tijdsgewricht wordt gekenmerkt door een toenemende hoeveelheid private regulering, zeker in internationaal verband. De verwachting is dat dit in de toekomst eerder zal toe- dan afnemen. Op een aantal terreinen, zoals dat van het maatschappelijk verantwoord ondernemen, dreigt echter een wildgroei te ontstaan van dergelijke private regulering. Dat komt mede doordat iedereen private regels kan opstellen en er geen centrale instantie bestaat die waakt over de hoeveelheid en consistentie van de regels. Dat is anders voor publieke regelgeving waar in ieder geval op nationaal niveau een centrale wetgevende instantie bestaat. Voor bedrijven is daarom lastig te bezien aan welk initiatief dat private regulering heeft opgesteld, zij zullen deelnemen. Wanneer meer inzicht bestaat in de effectiviteit van private regulering, kan dat bedrijven helpen bij het maken van een keuze tussen de verschillende initiatieven en wellicht zelf stimuleren om deel te nemen aan de (effectieve) initiatieven. Ook voor de publieke regelgever en NGO's kan het nuttig zijn daar meer over te weten, bijvoorbeeld bij de beantwoording van de vraag of publieke regulering noodzakelijk is of om te bezien of bedrijven daadwerkelijk bepaalde private regels internaliseren of slechts aansluiting zoeken bij initiatieven die weinig concrete maatregelen vereisen.Het vaststellen van de effectiviteit van private regulering vereist een geïntegreerde benadering die zowel rekening houdt met de handhaafbaarheid van private regulering als met de economische, sociologische en psychologische aspecten daarvan. Er moet in dat verband worden gezocht naar indicatoren die openbaar zijn en relatief gemakkelijk te vinden.De reeks Erasmus Law Lectures is een initiatief van Erasmus School of Law van de Erasmus Universiteit Rotterdam en bevat beknopte wetenschappelijke publicaties die vallen binnen de thema's van de onderzoeksprogramma's van de faculteit.