ik ben wel eens gevlucht uit een kamer
te huiselijk, intiem, vertrouwd
te omarmend

er was geen andere mogelijkheid

Verwondering en verzet vormen de basis van de gedichten van Mia Davidson. Ze tonen familiebanden en hun geschiedenis en het hanteren van het kwetsbare evenwicht in
relaties met geliefden en vrienden. Door middel van haar woorden verzet Mia Davidson zich tegen de absurditeit van een wereld waarin zij haar bestaansrecht voortdurend lijkt
te moeten bevechten.

Benauwende teksten die je naar adem doen happen worden afgewisseld door luchtige, ironische en liefdevolle gedichten.