In de praktijk van een familiemediator komt het leven zelf voorbij. Affaires, financiële problemen, een leeg nest, de sleur. Hij drinkt te veel, zij praat te veel. Eigenlijk hadden we het best goed samen bevat ontroerende, droevige en vaak ook geestige verhalen over dromen en verwachtingen, schaamte en teleurstellingen. Een boek over het menselijk tekort, over hoe moeilijk het is om je echt te verbinden en de ander wezenlijk te begrijpen, en over hoe je langzaam uit elkaar kunt groeien. Droevig soms en vaak pijnlijk herkenbaar, maar toch ook hoopvol.