Het is nacht. Terwijl haar dochter boven slaapt, zit een vrouw in haar nieuwe huis tussen dertien dozen en twee kleine bruinleren koffers waarin het archief van haar leven verpakt zit.
Na twintig jaar lang in acht landen en negen steden gewoond te hebben, verzoent ze zich in de nacht die voor haar ligt met haar lot: zich definitief ergens vestigen. En al die tijd kijken de dozen haar aan en opent ze er slechts enkele. Ze haalt er een Noorse trui uit van een oude geliefde die een stroom aan herinneringen op gang brengt en haar confronteert met de keuzes die ze in haar leven gemaakt heeft en alles wat ze destijds achterliet.
Elders is een roman over alleenstaand moederschap, vrouw-zijn en je ergens echt thuis voelen.
‘Een invoelende, gelaagde roman, in beeldende en toegankelijke stijl geschreven.’
'Elders is een fijngevoelige novelle over je ergens thuis voelen, over de intense eenzaamheid, alleenstaand moederschap, vrouw-zijn en schrijven. Een innemend ingetogen verhaal dat veel lezers in het hart zal raken.'
‘Een buitengewoon tedere en pure roman over een vrouw die kijkt naar de keuzes die ze gemaakt heeft in haar leven en de keuzes die in de levens voor haar gemaakt zijn.’
‘Met Elders weet Lazaroms genadeloos in de tussenruimtes van de tekst te kruipen. De verfijnde, knap associatief geconstrueerde roman bestrijkt existentiële dilemma’s van moederschap. Met haar sensitieve, poëtische verhaaldraad bouwt ze een solide plek om te nestelen.’
'Krachtige en subtiele roman. […] Hier en daar een prachtige vermenging van herinnering en werkelijkheid. […] Lazaroms speelt op vernuftige wijze met de totstandkoming van de roman. […] De roman leest bijzonder soepel, wat van hard werk getuigt. Elke zin is geladen, elk woord afgewogen. Het resultaat is een tedere vertelling waarin alles op zijn plek valt.' [waardering: 5 ballen]
‘Met Elders heeft Lazaroms een ingetogen, maar diep doorvoelde memoir geschreven.'
‘Lazaroms schrijft over thuisgevoel en ontworteling in [een] verrassend rijke en gelaagde roman.’
