Elisabeths vraag. Een wijsgerige rapsodie is een ideeënboek waarin de auteur de briefwisseling tussen een prinses en een filosoof aangrijpt om rapsodisch na te denken over de broosheid van het menselijk bestaan. In het licht van falende zelfkennis, de onomkeerbaarheid van het leven, en de grenzen van de redelijke beheersing van al wat de mens overkomt, is Elisabeths vraag aan Descartes een vraag over kennis en begrijpen. Een queeste die zich blijvend opdringt omdat iedere ultieme fundering van wat een mens te doen staat altijd weer tekortschiet. Tegelijk reflecteert de auteur over de relatie tussen vrouwen en mannen, waarbij hij heeft getracht aan eerstgenoemden de wijsheid en aan laatstgenoemden de vertwijfeling te geven. Lezers die niet bevreesd zijn voor een boek waarin met historische personages en wijsgerige vragen wordt gespeeld zoals kinderen het doen met de poppen en de soldaatjes van hun verbeelding, zullen zich rapsodisch kunnen laten meevoeren door het labyrint van de ‘ik’-persoon.