De schilderijen van Els Nouwen (°1968, België) ontstaan vanuitfotografische sporen. Haar composities beloven herkenning, maar zodradie nabijkomt, begint de ontregeling. Nouwen overschildert, krast, wistuit en voegt toe. In een wereld van visuele overvloed legt Nouwen derafelranden van het kijken bloot. Haar oeuvre laveert tussen figuratieen abstractie, orde en chaos, tussen wat zich toont en wat zich verbergt.De werken bewegen tussen papier, doek en koperplaat, elk medium meteen eigen weerstand en ritme.Deze publicatie verschijnt naar aanleiding van haar solotentoonstellingOXOMORON in M Leuven en bundelt werken vande afgelopen jaren. Essays van Ralph Collier, Ger Groot, Leen Hueten Rudi Salomon belichten een praktijk waarin het kijken fungeertals onderzoek en betekenissen voortdurend verschuiven.