De schrijver-criticus en de kunst van zijn tijd (1881-1916) Naar aanleiding van de honderdste verjaardag van zijn overlijden brengt het Museum voor Schone Kunsten Gent een hommage aan Emile Verhaeren (1855-1916), één van de belangrijkste protagonisten in het Belgische culturele landschap rond 1900. Verhaeren genoot als dichter en chroniqueur van de kunst van zijn tijd tijdens zijn leven een internationale renommee. Tussen 1880 en 1916 volgde hij nauwgezet de ontwikkeling van de Belgische avant-garde-kunst, en verdedigde het naturalisme en de sociale kunst, het impressionisme en het neo-impressionisme, het symbolisme. Verhaerens geschriften over kunst zijn, net zoals zijn poëzie, een vertaling van gevoelens, passies en artistieke strijdpunten. Tijdgenoten waardeerden deze bijzondere manier om kunst te benaderen en er over te schrijven. Vandaag laten ze ons toe om het werk van Léon Frédéric, Eugène Laermans en Constantin Meunier, James Ensor, Jan Toorop en Guillaume Vogels, Théo Van Rysselberghe, Henry Van de Velde en Paul Signac, Fernand Khnopff, George Minne en Odilon Redon, te herontdekken.