In dit fascinerende boek verkent Mieke Bal het dubbele thema van de sociale eenzaamheid en de cinematografische expressie. Eenzaamheid wordt vaak veroorzaakt door een afwijzing van elke communicatie, zoals tot uiting komt in de sociaal onhandige gewoonte van "opzij kijken". De auteur onderzoekt de cinematografische aspecten van Munchs beelden en Flauberts pre-cinematografische roman, en vermengt de hedendaagse kunsttheorie met een eigenzinnige kijk op de kunst - rechtstreeks en van dichtbij.