Emma Groenewout is haar huidige leven spuugzat. De veranderingen, overgewaaid uit het verre Amerika, brengen haar niet de gewenste vrijheid. Voor haar blijven de late jaren vijftig het symbool van verzuiling en bekrompenheid en walgt ze van de spruitjesmentaliteit. Emma klampt zich vast aan het existentialisme. Deze filosofische stroming botst op een dramatische wijze met de dominantie van haar echtgenoot Joost. Maar ze blijft zich verzetten tegen de truttige burgerlijkheid. Uiteindelijk leert Lucien haar te kijken en te voelen door de ogen van de liefde.