De reeks En Femme ontstond tussen 2004 en 2007 als reactie op de maatschappelijke vooroordelen ten opzichte van interseksualiteit, travestisme, transseksualiteit of transgenderisme, en worden voor het eerst gebundeld in dit boek. De kunstenares experimenteert met verschillende rollenpatronen, verwachtingen, fantasieën en fetisjismen. Soms schikt zij zich naar de traditionele vrouwelijke rol, een andere keer beantwoordt zij volledig aan het erotische fantasiebeeld uit het mannelijk verlangen. Haar keuze – hoe en wanneer vrouw te zijn, welke rol de kunstenares neer zet – en het ‘eventjes meisje spelen’ staan in schril contrast met de geboren transgenders. En Femme toont sociaal isolement, een gemis aan menselijke interactie. Het onderwerp is steeds alleen, zelfs tijdens het meest intieme moment, het bedrijven van de liefde – hoewel sommigen naar haar verlangen omwille van haar penis, verborgen onder lagen vrouwelijke kleding. Interseksualiteit is geen alledaags aanvaard tafereel, tenzij als een seksuele nieuwsgierigheid, een fantasie. De foto’s werden minutieus voorbereid volgens een uitgebreid draaiboek. Het lijken alledaagse snapshots of amateurfotografie, steeds met een zweem van gekunsteldheid alsof het onderwerp zich tracht te integreren maar daar niet volledig in slaagt. Elke scene uit de reeks werd gemaakt met een technische grootformaatcamera op negatieffilm volgens het slow photography principe en ondersteund door een digitale reflexcamera. De combinatie van ‘trage fotografie’ en ‘snapshot’ resulteert in deze unieke reeks en draagt bij tot het artistieke concept dat de kunstenares nastreeft. Af en toe laat zij het valse decor aan de rand zien, het oppervlakkige, een glimp achter de schermen, een weerspiegeling van de realiteit.De reeks En Femme ontstond tussen 2004 en 2007 als reactie op de maatschappelijke vooroordelen ten opzichte van interseksualiteit, travestisme, transseksualiteit of transgenderisme, en worden voor het eerst gebundeld in dit boek. De kunstenares experimenteert met verschillende rollenpatronen, verwachtingen, fantasieën en fetisjismen. Soms schikt zij zich naar de traditionele vrouwelijke rol, een andere keer beantwoordt zij volledig aan het erotische fantasiebeeld uit het mannelijk verlangen. Haar keuze – hoe en wanneer vrouw te zijn, welke rol de kunstenares neer zet – en het ‘eventjes meisje spelen’ staan in schril contrast met de geboren transgenders. En Femme toont sociaal isolement, een gemis aan menselijke interactie. Het onderwerp is steeds alleen, zelfs tijdens het meest intieme moment, het bedrijven van de liefde – hoewel sommigen naar haar verlangen omwille van haar penis, verborgen onder lagen vrouwelijke kleding. Interseksualiteit is geen alledaags aanvaard tafereel, tenzij als een seksuele nieuwsgierigheid, een fantasie. De foto’s werden minutieus voorbereid volgens een uitgebreid draaiboek. Het lijken alledaagse snapshots of amateurfotografie, steeds met een zweem van gekunsteldheid alsof het onderwerp zich tracht te integreren maar daar niet volledig in slaagt. Elke scene uit de reeks werd gemaakt met een technische grootformaatcamera op negatieffilm volgens het slow photography principe en ondersteund door een digitale reflexcamera. De combinatie van ‘trage fotografie’ en ‘snapshot’ resulteert in deze unieke reeks en draagt bij tot het artistieke concept dat de kunstenares nastreeft. Af en toe laat zij het valse decor aan de rand zien, het oppervlakkige, een glimp achter de schermen, een weerspiegeling van de realiteit.