De verzen in deze bundel lijken aanvankelijk bij elkaar geraapt, maar schrijvend blijkt een draad gesponnen. Woorden die raken en vermaken.En of ik aan de stilte wen is een verzamelwerk van 40 jaar schrijfsels; enkele decennia aan overpeinzingen, gevoelens en gedachten in niet-chronologische volgorde.Liefde is een belangrijk thema, soms is engagement te vinden en menig gedicht zal wellicht ontroeren of een glimlach ontlokken. Ook zwaardere onderwerpen komen voorbij. Met name de recentere verzen zijn nadrukkelijk somberder van aard en geschreven in een periode die in het teken stond - en nog steeds staat - van een vroege vorm van alzheimer. De bundel meandert langs persoonlijke realisaties en soms luchtige kwinkslagen. Achteraf herinnert men zich misschien herkenning, of troost, of juist een inkijk in het hoofd van de ander. Misschien rest wel geen enkele herinnering. Maar de stilte, die is er ongetwijfeld.